Na czym polega wykup roszczeń frankowych?

dodano: 21 lipca, 2026

Osoby, które zawarły umowę kredytu powiązanego z frankiem szwajcarskim, mogą posiadać wobec banku roszczenia wynikające z zastosowania w umowie niedozwolonych postanowień. Dochodzenie takich roszczeń zazwyczaj kojarzy się z wieloletnim postępowaniem sądowym, koniecznością ponoszenia kosztów oraz oczekiwaniem na prawomocne zakończenie sprawy.

Alternatywnym rozwiązaniem może być wykup roszczeń frankowych. Pozwala on kredytobiorcy otrzymać ustaloną kwotę bez samodzielnego prowadzenia procesu przeciwko bankowi.

Czym są roszczenia frankowe?

Roszczenia frankowe mogą wynikać z umów kredytów indeksowanych lub denominowanych do franka szwajcarskiego. W szczególności dotyczą one postanowień określających sposób przeliczania kwoty kredytu oraz wysokości rat przy wykorzystaniu kursów ustalanych przez bank.

W zależności od treści umowy, sposobu jej wykonywania oraz aktualnego stanu zadłużenia kredytobiorcy mogą dochodzić między innymi:

• zwrotu świadczeń spełnionych na podstawie nieważnej umowy,
• zwrotu nadpłaconych rat,
• zwrotu określonych kosztów i opłat związanych z kredytem,
• ustalenia nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z nieważnej umowy.

Zakres możliwych roszczeń wymaga każdorazowo indywidualnej analizy dokumentacji. Znaczenie mają między innymi bank, data zawarcia umowy, jej treść, historia spłat, waluta wypłaty i spłaty kredytu oraz to, czy umowa została już całkowicie wykonana.

Na czym polega wykup roszczenia?

Wykup roszczenia polega na zawarciu umowy, na podstawie której kredytobiorca przenosi określoną wierzytelność na nabywcę w zamian za uzgodnioną cenę.

Mechanizm ten jest określany jako przelew wierzytelności albo cesja. Zgodnie z art. 509 Kodeksu cywilnego wierzyciel może co do zasady przenieść wierzytelność na osobę trzecią bez zgody dłużnika, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Jeżeli wierzytelność została stwierdzona pismem, jej przelew również powinien zostać stwierdzony pismem, co wynika z art. 511 Kodeksu cywilnego.

Po skutecznym przeniesieniu wierzytelności to jej nabywca podejmuje działania zmierzające do odzyskania należności od banku. Kredytobiorca otrzymuje natomiast cenę ustaloną w umowie cesji, zgodnie z określonymi w niej zasadami.

Wykup nie oznacza zatem, że bank dobrowolnie wypłaca pieniądze kredytobiorcy. Jest to odrębna transakcja pomiędzy kredytobiorcą a podmiotem nabywającym roszczenie.

Jak wygląda cały proces?

1. Przekazanie dokumentów

Pierwszym etapem jest przekazanie dokumentacji dotyczącej kredytu. Najczęściej potrzebne są:

• umowa kredytowa wraz z załącznikami,
• regulamin obowiązujący w dniu zawarcia umowy,
• aneksy do umowy,
• zaświadczenie banku dotyczące wypłaty i spłaty kredytu,
• historia spłat,
• informacje o wcześniejszych reklamacjach, ugodach lub postępowaniach sądowych.

Na wstępnym etapie analizowane jest przede wszystkim to, czy roszczenie istnieje, jaka może być jego wysokość i czy może zostać skutecznie przeniesione.

2. Analiza prawna i finansowa

Dokumenty są weryfikowane pod względem prawnym i finansowym. Analiza obejmuje między innymi postanowienia umowy, dotychczasowe rozliczenia z bankiem, aktualne saldo kredytu, status kredytobiorców oraz potencjalne ryzyka związane z dochodzeniem roszczeń.

Nie każda sprawa kwalifikuje się do wykupu. Decyzja zależy od wyniku analizy konkretnej umowy i przedstawionych dokumentów.

3. Przedstawienie oferty

Jeżeli roszczenie zostanie pozytywnie zweryfikowane, kredytobiorca otrzymuje indywidualną ofertę wykupu.

Oferta powinna określać między innymi:

• cenę nabycia roszczenia,
• zakres wierzytelności objętych cesją,
• termin i sposób zapłaty,
• obowiązki stron po zawarciu umowy,
• zasady przekazania dokumentacji,
• ewentualne przypadki odpowiedzialności kredytobiorcy.

Przed podpisaniem dokumentów należy dokładnie ustalić, które roszczenia są przenoszone oraz czy umowa obejmuje całość, czy tylko określoną część potencjalnych należności wobec banku.

4. Zawarcie umowy

Po zaakceptowaniu warunków dochodzi do podpisania umowy. Jej treść powinna jednoznacznie wskazywać przenoszone wierzytelności, podstawę ich powstania oraz należne kredytobiorcy wynagrodzenie.

W zależności od konstrukcji transakcji konieczne może być również podpisanie dodatkowych dokumentów, pełnomocnictw lub oświadczeń oraz przekazanie oryginałów albo uwierzytelnionych kopii dokumentacji.

5. Wypłata uzgodnionej kwoty

Po spełnieniu warunków przewidzianych w umowie kredytobiorca otrzymuje ustaloną cenę. Termin wypłaty oraz ewentualne warunki jej dokonania powinny wynikać bezpośrednio z podpisanych dokumentów.

Dalsze działania związane z dochodzeniem nabytej wierzytelności wobec banku prowadzi jej nabywca.

Wykup roszczenia a samodzielny proces z bankiem

Kredytobiorca może zdecydować się na samodzielne dochodzenie roszczeń przed sądem. Może również rozważyć zawarcie ugody z bankiem albo sprzedaż wierzytelności.

Samodzielne prowadzenie sprawy sądowej może umożliwić uzyskanie kwoty wyższej niż cena oferowana przy wykupie. Wiąże się jednak z czasem oczekiwania na zakończenie postępowania, kosztami oraz ryzykiem procesowym. Rzecznik Finansowy wskazuje, że spór frankowy może obejmować między innymi postępowanie sądowe, koszty procesu, problematykę przedawnienia oraz możliwość mediacji.

Przy wykupie roszczenia cena jest zazwyczaj niższa od prognozowanej wartości, którą można byłoby potencjalnie uzyskać po wygraniu procesu. Różnica ta uwzględnia między innymi:

• czas potrzebny na dochodzenie należności,
• koszty obsługi prawnej i postępowania,
• ryzyko procesowe,
• ryzyko związane z możliwością wyegzekwowania należności,
• konieczność zaangażowania kapitału przez nabywcę.

W zamian kredytobiorca może otrzymać środki wcześniej i ograniczyć własne zaangażowanie w spór.

Kto może rozważyć sprzedaż roszczenia frankowego?

Wykup roszczenia może być rozwiązaniem dla osób, które:

• spłaciły już kredyt frankowy,
• nadal spłacają kredyt, ale posiadają możliwe do wyodrębnienia roszczenia pieniężne,
• nie chcą samodzielnie prowadzić wieloletniego postępowania,
• nie chcą finansować kosztów procesu,
• potrzebują szybszego dostępu do środków,
• chcą ograniczyć ryzyko związane z wynikiem sprawy sądowej,
• odziedziczyły prawa wynikające z umowy kredytowej.

Możliwość dokonania cesji oraz jej dokładny zakres zależą jednak od stanu faktycznego i prawnego konkretnej sprawy.

Czy sprzedaż roszczenia powoduje automatyczne unieważnienie kredytu?

Nie. Sprzedaż wierzytelności pieniężnej nie jest równoznaczna z automatycznym unieważnieniem umowy kredytowej ani wykreśleniem hipoteki.

Jeżeli kredyt nadal jest spłacany, szczególnego znaczenia nabiera dokładne określenie przedmiotu cesji. Trzeba rozróżnić roszczenie o zapłatę od żądania ustalenia nieważności umowy oraz od kwestii dalszego wykonywania kredytu.

Z tego względu przed przedstawieniem oferty konieczna jest analiza aktualnego statusu umowy. Inaczej może wyglądać sytuacja osoby, która całkowicie spłaciła kredyt, a inaczej kredytobiorcy, który nadal posiada zadłużenie wobec banku.

Czy sprzedaż roszczenia wymaga zgody banku?

Co do zasady przelew wierzytelności nie wymaga zgody dłużnika. Nie jest to jednak zasada bezwzględna. Konieczne jest sprawdzenie, czy cesji nie sprzeciwia się ustawa, treść umowy albo właściwość danego zobowiązania.

Należy również odróżnić zgodę banku od zawiadomienia banku o dokonaniu przelewu. Są to dwie różne czynności prawne, a ich znaczenie zależy od konstrukcji konkretnej transakcji.

Czy wycena roszczenia jest wiążąca?

Wstępna kalkulacja ma zazwyczaj charakter orientacyjny. Ostateczna oferta może zostać przedstawiona po zweryfikowaniu kompletnej dokumentacji i ustaleniu zakresu wierzytelności.

Na wysokość ceny wpływają między innymi:

• wartość potencjalnego roszczenia,
• kwota kapitału wypłaconego przez bank,
• suma dokonanych spłat,
• status kredytu,
• data zawarcia i wykonania umowy,
• treść postanowień umownych,
• wcześniejsze ugody, aneksy i postępowania,
• przewidywany czas oraz koszty dochodzenia należności,
• zidentyfikowane ryzyka prawne i dowodowe.

Co należy sprawdzić przed podpisaniem umowy?

Decyzji o sprzedaży roszczenia nie należy podejmować wyłącznie na podstawie wskazanej ceny. Przed zawarciem umowy warto zweryfikować:

• dokładny zakres sprzedawanych wierzytelności,
• ostateczność i wysokość ceny,
• termin wypłaty środków,
• warunki, od których zależy zapłata,
• możliwość rozwiązania albo odstąpienia od umowy,
• zakres wymaganych pełnomocnictw,
• obowiązek współpracy po dokonaniu cesji,
• zasady ponoszenia kosztów,
• odpowiedzialność za prawdziwość przekazanych informacji,
• konsekwencje ewentualnej ugody lub wcześniejszego postępowania z bankiem.

Warunki wykupu powinny być przedstawione w sposób jasny i pozwalający kredytobiorcy porównać sprzedaż roszczenia z innymi dostępnymi rozwiązaniami.

Podsumowanie

Wykup roszczeń frankowych polega na odpłatnym przeniesieniu określonej wierzytelności wobec banku na inny podmiot. Kredytobiorca otrzymuje uzgodnioną kwotę, natomiast nabywca przejmuje ciężar oraz ryzyko dalszego dochodzenia należności.

Rozwiązanie to może być alternatywą dla osób, które nie chcą samodzielnie prowadzić procesu lub przez kilka lat oczekiwać na prawomocne rozstrzygnięcie. Nie w każdej sprawie sprzedaż roszczenia będzie jednak możliwa lub ekonomicznie uzasadniona.

Każda umowa kredytowa wymaga odrębnej analizy. Dopiero po sprawdzeniu dokumentów można określić, czy roszczenie kwalifikuje się do wykupu oraz przedstawić jego indywidualną wycenę.

Prześlij umowę do bezpłatnej analizy

Posiadasz lub spłaciłeś kredyt powiązany z frankiem szwajcarskim? Prześlij nam swoją umowę wraz z dostępną dokumentacją.

Sprawdzimy:

• czy możesz posiadać roszczenie wobec banku,
• czy wierzytelność może zostać objęta wykupem,
• jakie dokumenty będą potrzebne,
• czy możemy przedstawić ofertę jej nabycia.

Przesłanie dokumentów nie zobowiązuje do zawarcia umowy ani zaakceptowania przedstawionej oferty.